මගේ මරණය

නුදුරේම පැමිණේවි
හදවත නවතීවි
විහඟුන් ගී ගයාවි
හඬන්නට නම් කිසිවෙක්
නැතිවේවි....

සොහොනක් තැනේවි
පස් පිඩු එකිනෙක වැටේවි
මාගේ මතකය උගුලාවි
මා තනිකොට
සැවොම පියනගාවි....

මා සිටියාදැයි ඔවුනොවුන් විමසාවි
ඒ කාලකණ්ණියාදැයි සමහරෙක් විමසාවි
මගේ මතකය කිසිවෙකු ලඟ නොතිබේවි
පොළොවට බරක් වී ඉඳ මා මියයාවි !

පේන්නැ පුංචි කඳුළු කැට

කෙසේනම් පවසන්නද
මා තවම හඬන බව
දුරින් හිඳ නුඹ බැලුවාට
පේන්නැ පුංචි කඳුළු කැට

අඬනවිට සිනාසෙන්නට
මා ගන්න වෑයම
බිඳක් හෝ දන්නවානම්
නුඹ,
දුකක් නෑ මේ තරම් මට

සිකරට්ටුව ....

අඳුරු වලාවන්
සියොලඟ ගලායන්
පෙම් සිතක හැඟුමන්
පාවී ගියාදෙන්

දුම් වළලු අතරින්
ඔබෙ රුවම ඇවිදින්
ඉඟි කොට වියැකෙමින්
මුසුවෙයි ගුවනට සැනින්

විස හුස්ම උරමින්
ඔබෙ රුවම මවමින්
තොල් අතර සිරකොට
ගතිමි විස දුම්රැල්...