කෙසේනම් පවසන්නද
මා තවම හඬන බව
දුරින් හිඳ නුඹ බැලුවාට
පේන්නැ පුංචි කඳුළු කැට
අඬනවිට සිනාසෙන්නට
මා ගන්න වෑයම
බිඳක් හෝ දන්නවානම්
නුඹ,
දුකක් නෑ මේ තරම් මට
ජීවිතේ වෙලාවකට පිහාටුවක් වගේ සැහැල්ලුයි...පාවෙනවා වගේ දැනෙනවා .........තවත් වෙලාවකට ජිවිතේ බර වැඩි කමටම පොළොව පලාගෙන යන්න හදන යකඩ කුට්ටියක් වගේ බරයි... ඒ තමයි ජීවිතේ හැටි..... නිසසලව ගලාගෙන යන ගඟකට වඩා ගල් පර අතරින් ගලාගෙන යන ගඟක් ලස්සනයි.... ජීවිතයක් ලස්සන වෙන්න ගල් පර අතරින් ගලායන ගඟක් වගේම ප්රශ්න, බාධක, අභියෝග තියෙන්න ඕනෙලු... ඒත් එක තැනක මගේ ජීවිතේ නැවතුනා....නැගිටින්න බැරි තරමටම ඇදවැටුනා....ඉතින් රසවිඳින්න අකුරු කරපු මගේ කඳුළු.........
No comments:
Post a Comment