ජීවිතේ වෙලාවකට පිහාටුවක් වගේ සැහැල්ලුයි...පාවෙනවා වගේ දැනෙනවා .........තවත් වෙලාවකට ජිවිතේ බර වැඩි කමටම පොළොව පලාගෙන යන්න හදන යකඩ කුට්ටියක් වගේ බරයි... ඒ තමයි ජීවිතේ හැටි..... නිසසලව ගලාගෙන යන ගඟකට වඩා ගල් පර අතරින් ගලාගෙන යන ගඟක් ලස්සනයි.... ජීවිතයක් ලස්සන වෙන්න ගල් පර අතරින් ගලායන ගඟක් වගේම ප්රශ්න, බාධක, අභියෝග තියෙන්න ඕනෙලු... ඒත් එක තැනක මගේ ජීවිතේ නැවතුනා....නැගිටින්න බැරි තරමටම ඇදවැටුනා....ඉතින් රසවිඳින්න අකුරු කරපු මගේ කඳුළු.........
Saturday, November 30, 2013
සිතින් මා මියගිය නිසා !
අද නොහඬමි මං
නෙතේ කඳුළු තව නැති නිසා
සිනා නොවෙමි මං
හද තවම වැලපෙන නිසා
දුරින් හිඳිමි මං
ඔබට මා එපා වූ නිසා
යලිත් නොයෙමි මං
සිතින් මා මියගිය නිසා !
2013.11.27
මාද ඔබහට පෙම්කලා !
දන්නවාද ඔබ
මාද ඔබහට පෙම්කලා
සඳුට තරුමෙන්
මුහුදට රළමෙන්
මාද ඔබහට පෙම්කලා
පවසනු බැරිතරම්
ආලය ගුලිකරන්
සත්තයි මේ ඉතිං
මාද ඔබහට පෙම්කලා
සත්තමයි මා පෙම්කලා
2013.11.27
නුඹට ආලය කල තරම් !
කඳුළු වාවනු බැරි තරම්
ජීවිතය සිහිනයක් වූ තරම්
කඳුළු කැට ගිලිහුණ තරම්
නුඹ නොදනී බිඳුවක් තරම්
නුඹට ආලය කල තරම්
සිහිනයක මං උන් තරම්
ඔබ කඳුළු මට දුන් තරම්
කිසිවෙකු නොදනී හිත තරම්
2013.11.26
කඳුළු සඟවා සිනාසෙන්නද මම !
අයාලේ ගිය හිතකට
සෙනෙහස දී මහමෙරකට
තනිකොට මා හැඬූ කඳුළක
නුඹ යන්න යනවාද ඈතට
නෙතඟින් වැටෙන කඳුළු කැට
බරක්දෝ නොදනී ඔබේ දෑසට
විලාප දෙන හද මඩලක
කඳුළු සඟවා සිනාසෙන්නද මම...
2013.11.24
සෙනෙහස දී මහමෙරකට
තනිකොට මා හැඬූ කඳුළක
නුඹ යන්න යනවාද ඈතට
නෙතඟින් වැටෙන කඳුළු කැට
බරක්දෝ නොදනී ඔබේ දෑසට
විලාප දෙන හද මඩලක
කඳුළු සඟවා සිනාසෙන්නද මම...
2013.11.24
මගේ සඳ නුඹ !
මගේ කළුවර අහසේ
පෑයු එකම සඳ නුඹ
ඈතින් හිඳ බලා
රැකගමි පණ ලෙසටම
ආදරේ නාමෙයෙන්
නොයන් මගෙන් ඈතට
අඳුරු සිත් අහසේ
පෑයූ මගේ සඳ නුඹ...
2013.11.23
විරහ ගී ගැයෙන යාමේ !
විරහ ගී ගැයෙන යාමේ
ඔබේ තුරුලේ හිඳින්නට ඇත්නම්...
හදේ සුසුමන් සුළගෙ මුසුකොට
ළඟට වී ඉන්නම්...
ඔබේ නාමෙන් තැනුන සෙනෙහස
පුදන්නට ඇත්නම්...
මගේ සිහිනේ මංමුලාවී
එහිම මියදෙන්නම්...
අපේ ලෝකෙක පෙම් කතා මැව්
මතක මුමුණන්නම්...
ඔබේ සිනහව දෙසට නෙත් යොමා
කඳුළු සඟවන්නම්...
බිඳුනු හීනෙක පෙම් මතක ලඟ
සදා නවතින්නම්...
තරහා නෑ මං මා එපානම්
ඉතිං සමුගන්නම්...
2013.11.23
Subscribe to:
Posts (Atom)




