සෙනෙහස දී මහමෙරකට
තනිකොට මා හැඬූ කඳුළක
නුඹ යන්න යනවාද ඈතට
නෙතඟින් වැටෙන කඳුළු කැට
බරක්දෝ නොදනී ඔබේ දෑසට
විලාප දෙන හද මඩලක
කඳුළු සඟවා සිනාසෙන්නද මම...
2013.11.24
ජීවිතේ වෙලාවකට පිහාටුවක් වගේ සැහැල්ලුයි...පාවෙනවා වගේ දැනෙනවා .........තවත් වෙලාවකට ජිවිතේ බර වැඩි කමටම පොළොව පලාගෙන යන්න හදන යකඩ කුට්ටියක් වගේ බරයි... ඒ තමයි ජීවිතේ හැටි..... නිසසලව ගලාගෙන යන ගඟකට වඩා ගල් පර අතරින් ගලාගෙන යන ගඟක් ලස්සනයි.... ජීවිතයක් ලස්සන වෙන්න ගල් පර අතරින් ගලායන ගඟක් වගේම ප්රශ්න, බාධක, අභියෝග තියෙන්න ඕනෙලු... ඒත් එක තැනක මගේ ජීවිතේ නැවතුනා....නැගිටින්න බැරි තරමටම ඇදවැටුනා....ඉතින් රසවිඳින්න අකුරු කරපු මගේ කඳුළු.........
No comments:
Post a Comment